Misschien is de winst van embodiment bij rouw over gezondheidsverlies dat je leert te zijn met wat ís. Dat je doorheen de pijn en verdriet, dichtbij je Essentie komt. En dat alles er dan tegelijkertijd kan zijn.
Je moet je opnieuw uiteenzetten met hoe het is. Met je nieuw ontdekte kwetsbaarheid.
Misschien zit er ook een opdracht is. Of een bijwerking: dat je leert te voelen, te léven.
Dat je uiteindelijk je gebutste, imperfecte perfecte leven in beide handen neemt.
Het is echt leren leven mét. Met angst. Met verdriet. Met onzekerheid. Met onvermogen.
En ook met dankbaarheid. En een helder en open hart. Heldere keuzes.
Ruimte scheppend & afbakenend.
Voelen. Volgen. Kiezen voor waarachtig en intentioneel leven. Temidden van alles wat doorgaat, blijven voelen wat klopt. Wat kan. Wat niet klopt. Geen sinecure.
Voelen hoe nieuwe wortels zich vormen, waar oude werden afgesneden. Aarzelend. Kwetsbaar. Maar ook gestaag, geleid door levenskracht.
Voel jij het leven stromen in je lijf?
Wat is de – letterlijke en figuurlijke – beweging die je nu mag maken om dat leven te erkennen, ondersteunen en eren?
